ساز گناه

خدایا به من دیوانه کمک کن که من پرم از گلایه های به اشد مجازات محکوم شده و نجاتم بده از این حسرت،از حسرت پروانه بودن و به شوق رسیدن به نور لایتناهی تو تا ابد پرواز کردن

خدایا ببخش مرا اگر لباس تنهای پوشیدم و به ساز گناه رقصیدم، اگر این چنین نبودم که هستم و این چنین نخواهم بود که میخواهم.....

خدایا اگر چه باز در کوچه های زندگی گم شدم و از کوچه دیروز به فردا رسیدم اگر چه گستاخانه فراموشت کردم  اما مرا تنها نگزار که من یک پروانه ضعیف النفسم....

 

شعرامو از گلایه ها خط میزنم

به عشق تو تا آسمونا میپرم

تو بهترین حسی واسه دل من

تاآخرش پام میمونی مگه نه

تو شعرای من تو همیشه هستی

اون بالای تو آسمونش هستی

توی این شعر دارم از تو میخونم

 از توی مهربون خدای خوبم

توکه بهم میدی بی بهونه

حتی آرزوهای بچه گونه

ببخش اگه من نبودم مهربون

مثل خودت خوبو بی زبون